การเดินทางของสายลม#3

ในวันแ่ห่งความเหงาสายลมก็ยังล่องลอยไปเรื่อยๆ แล้วไปพบกับก้อนหินก้อนหนึ่ง

ก้อนหินก้อนนี้ เป็นก้อนหินกลมๆ เดิมมันเป็นส่วนของภูเขาใหญ่ แต่ถูกกาลเวลา

ทำให้มันกลายเป็นก้อนกลมๆ แบนๆคล้ายpizzaที่มีปลายเชื่อมอยู่กับภูผาใหญ่

ก้อนหิน….น่าอิจฉาเธอจังได้ไปไหนก็ได้ไป ดูเราสิ อยู่อย่างนี้ตลอด วันๆก็ได้แต่นั่งฟังหมู่นก แมลงคุยกับต้นไม้ใบหญ้าไปเรื่อยๆ

สายลม….แล้วไง

ก้อนหิน…เราอยากเปลี่ยนบ้าง อยากเจออะไรใหม่ๆ

สายลม…แล้วจะให้เราทำยังไง

ก้อนหิน…พาเราไปด้วยสิ

สายลม….ไม่ละเธอหนักไปเราเอาไปไม่ไหวหรอก

ก้อนหิน…งั้นทำไงดี ก้อนหินก็คิดสักพัก

ก้อนหิน…เรารู้แล้วเธอไม่ต้องพาเราไปก็ได้เรามีวิธี

สายลม…ทำยังไงละ

ก้อนหิน…ง่ายนิดเดียว เธอเห็นที่ฐานเราไหม

สายลม …เห็น

ก้อนหิน…เธอช่วยพัดขัดให้มันหลุดได้ไหม

สายลม….เราจะพยายาม

ว่า แล้วสายลมก็โหมกระหน่ำใช้แรงผลักให้ก้อนหินก้อนกลมๆแบนๆ นั้นหลุดออก

แต่ด้วยแรงสายสมคงทำไม่ได้ก้อนหินเลยอ้อนวอน สิ่งที่ผ่านไปผ่านมา

ไม่ว่าจะเป็นสัตว์เล็กสัตว์น้อย สายฝน ต้นไม้ จนในที่สุดก้อนหินก็เป็นอิสระ

ก่อนที่ก้อนหินกำลังจะหลุดออก มันก็ได้ร่ำลาผู้ช่วยเหลือเหล่านั้น

สายลม….ถ้าเราออกแรงอีกทีเธอก็จะหลุดออกไปละนะ

ก้อนหิน…เราทำใจไว้ละ…ลาก่อนทุกคน

สายลมออกแรง เจ้าก้อนหินก็หลุด แล้วกลิ้งไหลลงเขาแห่งนั้นไป

ทุกสิ่งนิ่งเงียบให้กับการจากไปของก้อนหิน

สายลม…หวังวาเธอคงมีความสุข แล้วเราคงจะได้เจอกัน แล้วสายลมก็จากไปอย่างเงียบงัน

….กลับมาที่ก้อนหิน….

มัน ก็กลิ้งลงไปเรื่อยๆจนมาถึงกลางทาง มันกลิ้งไปจนมันรู้สึกว่าพื้นหายไป มันตกลงไปในช่องเขาแคบๆ

มันกระทบชะง่อนผาแห่งหนึ่งอย่างจัง ด้วยสภาพที่ถูกพัดกระหน่ำกัดเซาะกระแทกจนเป็นเวลานาน

ทำให้มันแตกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งที่เป็นลักษณะคล้าย สามเหลี่ยมกระเด็นตกเขา

ไปตกอยู่บนทุ่งหญ้าแห่งหนึ่ง อีกชิ้นส่วนยังคงกลิ้งต่อไป แต่ด้วยที่ว่ามันขาดชิ้นส่วนไปทำให้มันไปได้อย่างยากลำบาก

ทำให้ชิ้นส่วนทั้งสองต้องจากกับไปเหมือนชั่วนิรันดร

ส่วนที่เป็นสามเหลี่ยมก็ยังรอว่าจะมีใครพามันไปด้วย

ส่วนที่มีส่วนขาดไปก็พยายามเติมเต็มตัวเอง

แต่นั้นมันเป็นนิทานอีก สองเรื่อง…….

…..กลับมาที่สายสม…

วันหนึ่งสายลมไปเจอกับก้อนหินกลมๆแบนๆก้อนหนึ่งกำลังกลิ้งไปมาอย่างอารมณ์ดี

สายลม…ไงสบายดีไหม ไม่เจอกันนาน

ก้อนหินกลมๆ ….เราสบายดี แต่เราไม่รู้จักเธอ

สายลมสังเกตุว่าก้อนหินกลมๆนั้นมีลักษณะไม่เหมือนกับเพื่อนเก่าเท่าใด….ขอโทษ เราคิดว่าเธอเป็นเพื่อนเรานะ เธอทั้ง 2 คล้ายกัน

ก้อนหินกลมๆ …ไม่เป็นไร งั้นเราขอไปต่อนะ

สายลม …ลาก่อนขอให้เป็นวันที่ดี

ก้อนหินกลมๆ กับสายลมก็แยกทางกัน…

สายลมพัดไปอย่างอิสระ ..

ก้อนหินก้อนแรกยังคงรอส่วนที่ขาดหายมาเติมเต็ม…

ก้อนหินก้อนสุดท้าย..กลิ้งต่อไป..อย่างอิสระ..

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s